Wczesny ruch feministyczny, który powstał w XIX wieku, w dużej mierze przyjmował stanowisko pro-life w kwestii aborcji. Pionierki tego ruchu, takie jak Susan B. Anthony i Elizabeth Cady Stanton, które walczyły o prawa wyborcze i równość kobiet, postrzegały aborcję jako naruszenie zarówno praw kobiet, jak i świętości życia. Uważały, że prawdziwe wzmocnienie pozycji kobiet wynika z reform społecznych, które wyzwalają kobiety z ucisku, a nie z promowania przerywania ciąży. W swoich pismach potępiały one praktykę aborcji, którą uznawały za skutek złego traktowania kobiet w wymiarze społecznym. Kobiety często są zmuszane do aborcji przez mężczyzn, w tym z powodów ekonomicznych. Wczesne feministki argumentowały, że zamiast promować aborcję, społeczeństwo powinno zająć się podstawowymi problemami, takimi jak ubóstwo, brak edukacji oraz brak ochrony prawnej kobiet, które często prowadziły kobiety do podjęcia decyzji o aborcji.
We wczesnym etapie rozwoju feminizmu zwolenniczki tego poglądu wierzyły, że zarówno nienarodzone dziecko, jak i matka zasługują na ochronę i opiekę. Stanton na przykład określała aborcję jako formę dzieciobójstwa, uznając ją za sprzeczną z ideałami równości i sprawiedliwości, o które walczyły. Ich działalność nie polegała jedynie na zapewnieniu kobietom głosu w sprawach politycznych i społecznych, lecz także na promowaniu kultury życia i odpowiedzialności. Wartości pro-life były dla nich spójne z ich szerszymi celami poprawy dobrobytu i godności wszystkich ludzi, szczególnie najbardziej bezbronnych, w tym nienarodzonych dzieci. Ich spuścizna odzwierciedla bardziej złożone rozumienie praw kobiet, w którym dobro matki i dziecka są ze sobą powiązane.
Aby dowiedzieć się więcej, zapoznaj się z artykułami organizacji Feminists for Life oraz SBA Pro-Life America, które szerzej omawiają poglądy pro-life wczesnych feministek:
- Feministki za Życiem – Pierwsza Fala Feminizmu
- SBA Pro-Life America – Susan B. Anthony: Pro-Life Feminist
- Feminists for Life – Why I Am a Feminist for Life