Poważne schorzenia kobiety w ciąży — takie jak nowotwór w zaawansowanym stadium — w żadnych okolicznościach nie uzasadniają pozbawienia życia jej nienarodzonego dziecka. Aborcja nigdy nie jest konieczna, by ratować życie matki, ponieważ dziecko w jej łonie w żaden sposób nie przyczynia się do pogorszenia jej stanu zdrowia. Płód lub zarodek nie jest czynnikiem chorobotwórczym, który rozwija się w macicy w sposób niekontrolowany i powoduje rozprzestrzenianie się choroby, lecz odrębną istotą ludzką posiadającą własny organizm. Dlatego aborcja jako forma opieki medycznej oraz jako skuteczne narzędzie leczenia choroby nie jest naukowo ani etycznie uzasadniona.
W 2012 roku wielu lekarzy położników i ginekologów o poglądach pro-life podpisało „Dublińską Deklarację o zdrowym macierzyństwie”*. Deklaracja jasno odróżnia aborcję od koniecznych zabiegów medycznych u chorej matki. W przeciwieństwie do koncepcji głoszonych przez wielu lekarzy, zalecających aborcję jako sposób leczenia poważnych chorób, deklaracja stwierdza, że zakaz aborcji w żaden sposób nie szkodzi opiece zdrowotnej matki.