Od momentu powstania pierwszych technik in vitro pojawiło się wiele głosów krytycznych — zarówno dotyczących godności w ten sposób „produkowanych” dzieci, jak i zagrożeń oraz ryzyka dla kobiet. Wiele feministek odnosiło się do tych praktyk negatywnie, obawiając się, że techniki umożliwiające transfer zarodków i surogację będą prowadzić do dalszego wykorzystywania kobiet. [1]
Szczególnie temat surogacji był aktywnie zwalczany przez liczne feministki, wśród nich Alice Schwarzer — niemiecką dziennikarkę i publicystkę, działającą w ruchu feministycznym od lat 70. Od 2018 roku jest jedną z wielu osób wspierających międzynarodową inicjatywę[2] „Stoppt Leihmutterschaft” („Stop surogacji”).[3] Inicjatywa ta jest częścią międzynarodowej organizacji feministycznej CIAMS (Coalition Internationale pour l’Abolition de la Maternité de Substitution), która skupia ponad 300 organizacji pozarządowych i organizacji praw człowieka na całym świecie.[4]
W 2023 roku ponad 100 naukowców i ekspertów z ponad 75 krajów opublikowało „Deklarację z Casablanki”[5], wzywając państwa na całym świecie do zakazu surogacji.
[1] Williams, Linda (1986): But what will they mean for women? Feminist Concerns about the New Reproductive Technologies. Online: https://www.criaw-icref.ca/images/userfiles/files/FP6-%20But%20What%20Will%20They%20Mean%20for%20Women-%20Feminist%20Concerns%20for%20the%20new%20reproductive%20technologies.pdf.
[2] CIAMS: https://abolition-ms.org/en/home/.
[3] Stoppt Leihmutterschaft: https://www.stoppt-leihmutterschaft.at/.
[4] https://www.imabe.org/bioethikaktuell/einzelansicht/baby-business-der-krieg-in-der-ukraine-draengt-die-leihmutterschaft-auf-neue-maerkte
[5] Casablanca Declaration: https://declaration-surrogacy-casablanca.org/.