De diepgewortelde persoonlijke wens om ouder te worden \u2013 om een kind te hebben dat uit eigen vlees en bloed is \u2013 is heel begrijpelijk. Maar als we deze kwestie van dichterbij bekijken, kunnen we IVF niet steunen vanuit een pro-life-perspectief. Waarom niet? <\/p>\n\n
Omdat IVF mensenlevens behandelt als producten die onder kunstmatige omstandigheden kunnen worden gecre\u00eberd, opgeslagen en weggegooid. Doeltreffendheid en kosteneffici\u00ebntie zijn de primaire zorgen van de aanbieders. <\/p>\n\n
Hoe meer het aantal embryo\u2019s dat in \u00e9\u00e9n cyclus mag worden gecre\u00eberd wordt beperkt, \u00e9n hoe sterker de eis wordt dat alle embryo\u2019s moeten worden ge\u00efmplanteerd, hoe minder het aantal doden als gevolg van IVF. Verschillende landen hanteren verschillende regels, maar zelfs in het veiligste scenario voor vrouwen en kinderen \u2013 waarin slechts \u00e9\u00e9n embryo zou worden gecre\u00eberd en ingeplant \u2013 zou het proces zelf het kind nog steeds behandelen als een product in plaats van als een individueel mensenleven. <\/p>\n\n
Wanneer men dit uitsluitend door de biologische bril bekijkt, zouden sommigen deze \u201cbest-case-scenario\u201d als pro-life beschouwen. Maar om werkelijk pro-life genoemd te kunnen worden, moet het in overeenstemming zijn met alle aspecten van de menselijke waardigheid. Uiteindelijk bestaat er geen recht op een kind, en daarom kan het voortbrengen van een kind in een laboratorium nooit volledig in overeenstemming zijn met deze principes. <\/p>\n\n
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"